Het woord bij de beslissing

Ik wil een blog beginnen. Kortweg bloggen dus. Dat heb ik beslist op een moment waarop de meeste van dergelijke beslissingen opkomen: toen ik mijn hoofd knusjes in een kussen had gelegd, klaar voor mijn nachtelijke portie REM. Zoals het vaak gaat met van die bevliegingen, daar komt niets van. Wanneer de ochtendstond ons al verblijd heeft met goud in de mond, zijn ze alweer vergeten. Weggemoffeld, ergens in een donker hoekje van de diepste krochten van de hersenen. Af en toe gebeurt het dat er eentje durft te ontsnappen. Wanneer je op het toilet zit bijvoorbeeld of in de trein en je hersenen de vrije loop laat. “Juist” denk je dan, “ik was van plan…”

Maar kijk, gisterenavond laat kwam ik tot de eensgezindheid met mezelf dat het wel eens opportuun kon zijn een blogger te worden en nu voeg ik de daad bij het woord. Of het woord bij de beslissing in dit geval. Wat helemaal niet betekent dat er ooit echt iets van zal komen. Misschien geef ik er de brui aan na één post. Of toch maar na twee, om enigszins het gevoel te hebben van enige poging tot slagen. En na een aantal maanden komt er dan nog een derde. Om het besef te verwoorden dat het mijn ding niet is.

Waarom ik graag zou bloggen? De redenen zijn legio. Eerst en vooral dwing ik mezelf zo om te schrijven. Ik kan evengoed dagelijks iets in word typen, het keurig opbergen in mijn digitale archief en het daar dan tot in de eeuwigheid laten zitten, maar laat ons eerlijk zijn: wie heeft daar iets aan? Een blog is actiever, open en vrij te lezen voor iedereen. Dat laatste verplicht me ook om goed te schrijven: er zal maar een toevallige passant struikelen over een schrijffout. Om nog maar te zwijgen over de volkswijsheid die zegt dat het baren van een kunst enkel door de oefening kan gebeuren.

Wie weet, misschien wordt het ook wel af en toe echt gelezen. Misschien wordt er zelfs iemand door geraakt of denkt iemand: “Hé, leuk geschreven.” “Tot uw dienst”, zou ik dan maar al te graag terugdenken. Maar dat is dansen op de noten van hypothetische toekomstmuziek. First things first: dit gepost krijgen.